|
|
|
|
| 26 december - Feest Heilige Familie |
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||||||
|
Lezingen:
Kolossenzen 3,12-21
Wenst u de preken
thuis in uw elektronische postbus
te ontvangen?
U kunt
reageren
|
Het
gezin waarin Jezus geboren en getogen is wordt de Heilige Familie
genoemd, met hoofdletters. Onder die naam wordt het sinds het
begin van de vorige eeuw op de zondag na Kerstmis plechtig
gevierd: het model voor alle katholieke gezinnen. Maar dit roept
toch vragen op. Jozef een pleegvader, Maria moeder van maar één
kind... Overigens weten we zogoed als niets over hoe het er in dat
gezin toeging. 'Heilig', hoe en waarom eigenlijk?
De vrome fantasie heeft de vrije ruimte ingevuld met
stichtelijke verhalen over Jezus' kinderjaren. Hij was een brave jongen,
altijd gehoorzaam aan zijn ouders, op school een voorbeeldige leerling
die nooit ruzie maakte, geen grove taal sprak, een kattenkwaad
uithaalde... Kortom, opgroeiend in een gezin dat 'heilig' bij uitstek
was. Een na te volgen voorbeeld voor alle gezinnen. Maar met echte
heiligheid heeft dit niet veel te maken. Heiligheid is méér dan morele
voortreffelijkheid. De echte reden om het gezin van Jozef en Maria
'heilig' te noemen ligt alleen bij God. Hij is de heilige. Hij 'heiligt'
door iets of iemand aan te nemen en tot het of de zijne te maken. Hij
heeft het mensenleven geheiligd door het zelf in mensengestalte door te
maken, van de wieg tot het graf. Daarom was dat gezin heilig: door God
aangenomen als het zijne. Jozef kreeg in zijn dromen te horen wat God hem wilde
zeggen. Hij stond onmiddellijk op en hij gehoorzaamde. Hij gehoorzaamde
toen God hem vroeg met Maria te trouwen. Na Jezus' geboorte gaf God hem
de opdracht met zijn gezin naar Egypte te vluchten om het kind van een
dreigende dood te redden, en later zei God hem dat hij naar zijn
vaderland moest terugkeren omdat het doodsgevaar geweken was. Dit gezin op de vlucht kan moeiteloos vergeleken
worden met de ervaring van vele duizenden gezinnen in onze tijd, op de
vlucht voor oorlog en geweld, ontheemd in vluchtelingenkampen of
asielcentra, in vreselijke omstandigheden uiteengerukt. Met de
individuele personen ook die na het verbreken van een relatie op straat
komen te staan en soms geen steen hebben om er hun hoofd op te laten
rusten. Maar het zou volstrekt smakeloos zijn hen te troosten met wat
zelfs dit 'heilig' gezin is overkomen. Wat schiet je ermee op te
vernemen dat ook Jozef met zijn gezin is moeten vluchten voor de niets
ontziende gevestigde machten? Wat is iemand in zijn eigen ballingschap
ermee gebaat te horen dat het gezin van Jozef naar Nazareth kom gaan
wonen en hierdoor een bijbelse profetie in vervulling deed gaan? We moeten het evangelie onder een andere belichting
lezen. Het "vraagt een omzichtige benadering, wil men de tekst als
een zuiverende krachtbron gaan ervaren".* Hoe kunnen we aan de hand
ervan op de laatste zondag van het jaar een feest vieren dat het gezin
in de verf zet? Vergeleken met de gezinnen die naar hier zijn
gevlucht hebben wij het over het algemeen ongelooflijk goed. Ze vinden
hier de veiligheid die ze zochten, maar ondervinden ook dat ze niet
welkom zijn, ze stuiten op wantrouwen en soms vijandigheid. Het
evangelie moeten we lezen als een oproep om ze met christelijke ogen te
bekijken. Zoals gezegd vernemen we in het evangelie niets over
hoe het in het gezin waarin Jezus is opgegroeid aan toeging. Maar we
mogen aannemen dat het 'heilig' mag genoemd worden op de manier die
Paulus bedoelde toen hij aan de Kolossenzen schreef dat ze door God
waren uitgekozen en zijn heiligen waren. Daarom moedigde hij hen aan
zich te kleden in innig medeleven voor elkaar en elkaar te verdragen en
fouten te vergeven. En bovenal moesten ze zich kleden in de liefde, de
band van de volmaaktheid. Geen enkel gezin dat zich met vereende krachten
inspant om werk te maken van de aanbevelingen van Paulus, zal zich ooit
'heilig' mogen noemen. Zelfs de grootste heilige had zijn
kleinmenselijke kanten en gebreken. Maar je hoeft helemaal geen heilige
te zijn om zeker ook met 'vreemde' gezinnen om te gaan volgens de
richtlijnen van Paulus. Verdraag het dat ze anders zijn en vergeef het
hen. Voel je met hen verbonden door de band van de liefde. De naar ons gevluchte gezinnen mogen op het
feest van deze dag extra in de verf worden gezet. * Paul Van
Geest in Kerugma 2001-2002/1, p. 54 J.Andersen Inspiratie is gevonden bij Eric Vanden
Berghe, Van U is het Woord, Lannoo, Tielt 1999, p. 21-22.
|